to niesprawiedliwe, jak szybko ucieka czas.
i ciągle tylko spać, spać, spać...
(boję się, że prześnię samą siebie.)
więc obudź mnie, mój książę. obudź nim nastanie kolejny świt.
i tańcz! tańcz ze mną!
potem podaruj mi dłonie pełne słońca.
niech radość trwa.
bo mało mi ciebie
i mało, i mało, i mało...
ps. mam ochotę na truskawkową herbatę.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz